„Skąpiec” jako najsmutniejszy dramat Moliera
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Bez wątpienia, spośród dziesiątek komedii Moliera „Skąpiec” jest najbardziej gorzką, ponurą i zwyczajnie smutną. Poza powierzchowną śmiesznością głównego bohatera kryje się przerażająca prawda o człowieku nieszczęśliwym, samotnym, niekochanym i niekochającym. Harpagon, który przy pierwszym kontakcie wydaje się być lekko zwariowanym, komicznym i nieszkodliwym staruszkiem, w rzeczywistości jest tyranem, który znęca się psychicznie nad córką, uważa własnego syna za największego wroga, nie ma żadnych przyjaciół, a służbę traktuje jak niewolników. Można powiedzieć, że główny bohater posiada dwa oblicza, ale nie są to maski, które zakłada naprzemiennie, tylko jednocześnie, jedna pod drugą.

Nie ma nic zabawnego w tym, że ojciec nie widzi we własnej córce drugiej istoty, ale wyłącznie kolejną „gębę” do nakarmienia. Co więcej, bez żadnych skrupułów mówi jej to prosto w oczy. Piękna dziewczyna nie potrafi się mu przeciwstawić, przez co pogrąża się w psychicznym terrorze. Harpagon odzywa się do niej w sposób niezwykle grubiański i ordynarny, ani przez moment nie dając jej odczuć, że ją kocha. Nic śmiesznego nie ma też w tym, że syn z całego serca pragnie śmierci ojca. Relacje panujące pomiędzy Harpagonem a jego dziećmi można określić jedynie jako tragiczne.

Pozornie szczęśliwe jest także zakończenie „Skąpca”. Na pierwszym planie widzimy dwa śluby zakochanych par, a także niesamowite zjednoczenie rodzimy Anzelma po kilkunastu latach. Jednak w cieniu tych wydarzeń niewielu dostrzega Harpagona, który niejako odsprzedał swoje dzieci za szkatułkę złota. Tytułowy bohater, który od początku wydawał się być nieszczęśliwy, został zupełnie sam. Skąpiec jest postacią niezwykle tragiczną i targaną wewnętrznymi paradoksami. Z jednej strony jest on przecież szlachcicem, cieszącym się szacunkiem i uznaniem obywatelem. Posiada także dwójkę wspaniałych dzieci, chociaż on tak wcale nie uważa. Z drugiej jednak strony był niezwykle skąpy i chytry. Cechy te całkowicie zdominowały jego charakter, czyniąc go człowiekiem nieszczęśliwym. Chciwość uczyniła z niego ślepca, który nie dostrzegał wspaniałości swoich dzieci, ich piękna. Harpagon nie potrafił z niczego się cieszyć i niczego docenić. Wciąż czuł niedosyt i zagrożenie. Dosłownie wszystkich podejrzewał o to, że czyhają tylko na jego majątek.




  Dowiedz się więcej
1  Skąpiec - plan wydarzeń
2  „Skąpiec” jako komedia molierowska
3  Kto kogo okłamuje i jakie są tego skutki w „Skąpcu” Moliera?



Komentarze
artykuł / utwór: „Skąpiec” jako najsmutniejszy dramat Moliera




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: