Skąpiec - opracowanie
„Skąpiec” po raz pierwszy został wystawiony w
1668 roku w paryskim Palais Royal. W tym czasie teatralna trupa Moliera pozostawała z jednej strony pod patronatem króla Ludwika XIV, a z drugiej wciąż była krytykowana przez opinię publiczną za zbyt śmiały repertuar. Niewiele wiadomo o pierwszym wykonaniu scenicznym utworu, ale zachowały się relacje, z których wynika, że w tytułową rolę wcielił się sam Molier.
„Skąpiec” to dzieło zainspirowane łacińską komedią klasycznego rzymskiego dramaturga – Plauta.
... więcej
Jak to zwykle bywa w przypadku molierowskich komedii, czas i miejsce akcji „Skąpca” nie są bliżej określone. Właściwie poza zwięzłą informacją, że
„Rzecz dzieje się w Paryżu, w domu Harpagona”, nic więcej na ten temat nie wiadomo. Można przypuszczać, że sztuka została stworzona jako utwór współczesny, a więc jej akcja ma miejsce
w drugiej połowie XVII wieku.
Molier celowo umieścił wydarzenia w bliżej nieokreślonym czasie, by jeszcze bardziej podkreślić to, co w „Skąpcu” najważniejsze, czyli...
więcej
Pieniądze to jedna z największych namiętności ludzkich - dla nich bohaterowie powieści, filmów, sztuk teatralnych zdradzają, zabijają, porzucają najbliższych. Przypomnijmy sobie najsłynniejszą zdradę w dziejach ludzkości (a przynajmniej kultury europejskiej) – Judasz wydający Chrystusa za trzydzieści srebrników do dziś stanowi atrakcyjny temat artystycznej interpretacji.
Świat, którym rządzą pieniądze najpełniej i najbarwniej opisał Balzak w kolejnych częściach
Komedii ludzkiej, wspomnijmy chociaż
Stracone złudzenia czy...
więcej
„Skąpiec”
wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom gatunkowym. Nie jest to ani klasyczna komedia, ani komedia charakterów, ani komedia intrygi, ani komedia dell’arte. Utwór zawiera elementy wszystkich wymienionych gatunków, a ponadto wzbogacony jest o akcenty tragiczne i farsowe. Właśnie taka „mieszanka” stanowi charakterystyczny dla twórczości Moliera gatunek komedii.
Na pierwszy plan w „Skąpcu” wybijają się przede wszystkim
bohaterowie, a właściwie postać tytułowa, a akcja skonstruowa...
więcej
Komedie Molierowskie to w pierwszym rzędzie
komedie charakterów, a więc ich komizm opiera się na specyficznie ukształtowanych typach bohaterów, intryga natomiast pełni tu rolę tła. Bohaterowie posiadają rysy wyjaskrawione, często przerysowane – to dotyczy szczególnie postaci pierwszoplanowych.
W
Skąpcu najważniejszą postacią jest Harpagon ze swoim zamiłowaniem do gromadzenia pieniędzy, to jego skąpstwo staje się najważniejszym źródłem komizmu w sztuce. Trzeba zaznaczyć, że nie chodzi tu wyłącznie o żarty z tej przywary...
więcej
Chociaż „Skąpiec” uchodzi za jedno z najbardziej prostych i ubogich w zawiłości fabuły dzieł Moliera, to możemy wyodrębnić w nim kilka interesujących wątków. Akcja utworu z pewnością nie jest jednorodna i skupiona wokół jednej tylko postaci. Warto tu zwrócić uwagę na konwencję miłości i fakt, że w skąpcu są aż
trzy wątki miłosne. Sympatią darzą się Walery i Eliza oraz Kleant i Marianna, ponadto do córki Anzelma wzdycha też Harpagon. Dwie pierwsze z wymienionych par muszą ponadto ukrywać się ze swoimi prawdziwymi uczuciami i snuć
in... więcej
Bez wątpienia, spośród dziesiątek komedii Moliera „Skąpiec” jest najbardziej
gorzką, ponurą i zwyczajnie smutną. Poza powierzchowną śmiesznością głównego bohatera kryje się przerażająca prawda o człowieku nieszczęśliwym, samotnym, niekochanym i niekochającym. Harpagon, który przy pierwszym kontakcie wydaje się być lekko zwariowanym, komicznym i nieszkodliwym staruszkiem, w rzeczywistości jest
tyranem, który znęca się psychicznie nad córką, uważa własnego syna za największego wroga, nie ma żadnych przyjaciół, a służbę traktuje j...
więcej
Kłamstwo stanowi bardzo ważny element fabuły „Skąpca”. Każdy niemalże bohater posługuje się fałszem w grze o własne szczęście. Dzieci Harpagona nie mówią mu o swoich związkach, obawiając się, że nie wyrazi on zgody na śluby. Wiedzieli, że ojciec nie zezwoli wypowiedzieć im sakramentalnego „tak”, ponieważ wybrańcy ich serc byli niezamożni. Kleant ukrywał przed rodzicem, że kocha się z wzajemnością w Mariannie, przez co doszło do sytuacji, w której to Harpagon zaczął starać się o rękę pięknej dziewczyny.
Jednak...
więcej
Spośród trzech najbardziej znanych dzieł Moliera, czyli „Świętoszka” (1664 rok), „Mieszczanin szlachcicem” (1671 rok) oraz „Skąpca” (1669), to właśnie to ostatnie dzieło uchodzi za najbardziej gorzkie i najsmutniejsze. Utwór, który pozornie wydaje się być typową komedią charakteru, w rzeczywistości jest
tragicznym obrazem upadku człowieka.
Zainspirowany dziełem klasycznego mistrza komedii Plauta, Molier przywrócił do życia historię skąpca, który zawładnięty żądzą złota zatraca się zupełnie. Skąpst...
więcej